Hgh

Wolałbym mimo wszystko odpowiadać na pytania lub podejmować dyskusję bezpośrednio na blogu. Więcej osób będzie mogło skorzystać, czy nawet się włączyć. Sam też mogę zyskać, bo wcale nie twierdzę, że to co wiem na dziś nie jest pozbawione błędów, więc wszelkie opinie są mile widziane. Do tego dochodzi czas, którego ostatnio też nie mam za dużo, a jeszcze staram się coś wykroić na pogłębienie własnej wiedzy. Zapraszam też do lektury na hormonwzortu.

Dziękuję za tak pozytywną opinię. Jeśli temat Pana interesuje to zapraszam także na tego bloga. Tam znajduje się nawet więcej moich artykułów. Pozdrawiam.

Dziękuję za bardzo pozytywną opinię. Zachęcam też do lektury moich artykułów na tym blogu. Pozdrawiam.

Witam,
Kilka tygodni temu trafiłem na tego bloga i od tamtej pory zdążyłem już przeczytać wszystkie artykuły, dlatego z niecierpliwością czekam na następne
Jakiś czas temu, przez dwa lata, dosyć regularnie ćwiczyłem na siłowni.Teraz uświadomiłem sobie, że byłem jak dziecko we mgle. Maszyny, izolacje i różne wymyślne ćwiczenia przy braku podstawowych. Oczywiście dominowała ławeczka, na szczęście nie tylko prosta.
W międzyczasie trenowałem bardzo intensywnie boks tajski, co też oczywiście masie nie sprzyjało. Później przytrafiła mi się kontuzja kolana, która przerwała mi treningi boksu.
Od tamtej pory sporo biegałem (to akurat mogę na szczęście), pływałem i nawet próbowałem to łączyć z treningiem siłowym. Z braku dostępu do siłowni ćwiczyłem w domu (między innymi metodą z książki Oliviera Lafay’a, która okazała się dosyć skuteczna, gdyby pominąć w niej brzuszki i przysiady na jednej nodze, ale z drugiej strony skuteczność mogła być po prostu chwilowym efektem nowego bodźca).
Teraz trafiłem na Pana blogi i diametralnie zmieniłem swoje mniemanie o sporcie i mojej wiedzy o nim. Miałem kiedyś stwierdzone wady postawy, więc udałem się już do ortopedy, u którego okazało się, że zastosowana wtedy gimnastyka korekcyjna w połączeniu z dużą ilością rozciągania na boksie i po nim dała dobre rezultaty i nie muszę się niczym przejmować. Planuję teraz zakup sztangi z obciążeniem i ułożenie planu treningu w oparciu o wszystkie złote ćwiczenia, tak jakbym był zupełnie początkujący.
Jednocześnie nie chciałbym całkowicie przestać biegać ani chodzić na basen, dlatego interesuje mnie w jaki sposób najefektywniej to ze sobą połączyć? Nie chodzi mi o to, żeby być jednocześnie maratończykiem i kulturystą, ale chciałbym nabyć masy mięśniowej i jednocześnie zachować wytrzymałość i kondycję z biegania. Zastanawiałem się nad jakimiś treningami sprinterskimi, ale też nie wiem jak je łączyć z siłownią. Na przykład czy dobrym rozwiązaniem byłoby ćwiczenie dwa razy siłowo w odstępach 2-4 dni, a w międzyczasie w dni nietreningowe jakieś maksymalnie 40 minutowe sprinty albo basen? Do tego oczywiście dochodziłyby dni na całkowitą regenerację. Zastanawia mnie też, jak układać dietę w takim przypadku? Czy obowiązują te same zasady co przy treningu kulturystycznym, czy może w dni z bieganiem powinienem jeść więcej węglowodanów?
Zdaję sobie sprawę, że to blog poświęcony kulturystyce, ale w internecie praktycznie nie da się znaleźć na ten temat informacji oprócz ogólnikowych stwierdzeń typu: “jak chcesz masy to nie biegaj”. Jeżeli już są jakieś rady, to przeważnie na niepokojąco kolorowych stronach dotyczących fitnessu albo na forach sportowych, którym nigdy specjalnie nie ufałem, bo każdy tam pisze co mu się podoba i praktycznie nie da się odróżnić, co ma jakieś podstawy, a co jest wyssaną z palca bzdurą.
Na koniec chciałbym podziękować za wszystkie artykuły na Pana blogu. Naprawdę, w dzisiejszych czasach i w naszej polskiej rzeczywistości, taka strona jak ta to prawdziwy skarb, pozwalający nabyć nieco rzetelnej wiedzy i uwolnić się od promowanych wszędzie mitów.
Serdecznie pozdrawiam i czekam na nowe artykuły:)

Bardzo dziękuję za odpowiedź. Przynajmniej co do biegania trudno mnie nazwać początkującym, chociaż chyba mogę się tak potraktować zważywszy, że od paru lat biegałem głównie dłuższe dystanse (zazwyczaj w terenie, około godziny biegania). Lat mam 21 i studiuję, a pracuję tylko dorywczo, więc mam dosyć dobre warunki do treningów. Jeśli chodzi o regenerację, to z moich obserwacji wynika, że przebiega dość szybko. Zwykle trzy dni po ciężkim treningu siłowym, czuję się już w pełni zregenerowany. Inna sprawa, że dotąd moje treningi oparte były głównie o pompki (ale też o pompki na poręczach i podciąganie, chociaż ono mi zawsze szło nieco gorzej). Z kolei po mocnym bieganiu wystarczy mi zwykle dzień odpoczynku by czuć się z powrotem dobrze. Nie robię jednak na ogół bardzo ciężkich treningów biegowych, zresztą mowa tu o bieganiu na dłuższe dystanse. W okresie trenowania boksu tajskiego biegałem bardzo dużo interwałów i pamiętam, że również wtedy regenerowałem się dość szybko.
A co do drugiego bloga, to na niego również się natknąłem i tam również zdążyłem już większość przeczytać
Pozdrawiam

Właśnie to rozdrabnianie treningów mi się bardzo podoba i myślałem, żeby tak ćwiczyć, tylko nie wiem czy będę to umiał sensownie połączyć z bieganiem. Zastanawiałem się nad takim układzie treningów:
1 dzień – siła;
2 dzień – sprinty;
3 dzień – odpoczynek;
4 dzień – siła;
5 dzień – odpoczynek;
6 dzień – sprinty;
7 dzień – odpoczynek.
To wersja siedmiodniowa i bez rozdrabniania. W takim układzie Robiłbym wszystkie cztery ćwiczenia na każdym treningu ewentualnie rozbijając to na dwa mniejsze treningi w jednym dniu. Myślałem też, żeby w 5 dniu wpleść w to wszystko basen. Mógłbym teoretycznie wydłużyć cały cykl, ale zależy mi na układzie siedmiodniowym z tego względu, że niedługo będę miał raz w tygodniu dostęp do siłowni i będzie to raczej stały dzień. To dla mnie ważne, bo potrzebuję kogoś, kto będzie oceniał moją technikę i korygował, a na tej siłowni pracuje pracuje dobry trener (specjalista do rehabilitacji osób niepełnosprawnych).
Czy taki układ będzie dobry na początek? Wiem, że wszystko zależy od moich reakcji i później będę to ewentualnie korygował ale od czegoś trzeba zacząć. Tak nawiasem mówiąc boję się trochę tych trzech dni odpoczynku, bo zawsze robiłem sobie najwyżej dwa. No ale może to właśnie to czego mi trzeba, żeby robić postępy.

Upadków nie będzie, bo nigdy tych ćwiczeń (przysiadów i martwego ciągu) nie robiłem, więc będę się uczył na samej sztandze na początku. Na początek planuję tak:
przysiady: 4×10 powtórzeń, martwy ciąg: 4×10 powtórzeń, dipsy: 4×8 powtórzeń, podciąganie: 4×5 powtórzeń
To na pierwsze 3-4 tygodnie. Później pozmieniam zakresy i dołożę ciężaru.
Ewentualne upadki mogą się zdarzyć w ostatniej serii dipsów i może przy podciąganiu. Robiłem wcześniej te ćwiczenia, więc mniej więcej wiem na co mnie stać.
Pozdrawiam

Dziękuję Zaczynam treningi od poniedziałku bo dopiero co się wykurowałem z choroby i muszę chwilę odczekać. Napiszę za jakiś miesiąc jak mi idzie, żeby się pochwalić
Dziękuję raz jeszcze za wszystkie rady i życzę powodzenia w rozwijaniu bloga.

Ciężar można spokojnie stopniowo zwiększać. Ostatecznie o to chodzi. Byle nie kosztem techniki, czyli za powtórzenie nieudane kończące serie uważa się te, w którym złamana została prawidłowa pozycja techniczna. Tej serii już nie wolno kontynuować.
Żarty na temat tego, że jem cały dzień to ciągle słyszę

Taki już jest urok życia, że nie zawsze udaje nam się zrealizować to co planujemy Wyskakuje choroba, kontuzja, sprawy rodzinne itd. Trzeba się starać realizować tyle ile to możliwe.
Treningi proponowałbym teraz robić w następujący sposób. Przejść na kolejny miesiąc na zakres 7 powtórzeń. Te 3 powtórzenia mniej dadzą spory zapas siły, ale nie należy go zbyt mocno eksploatować. Zostałbym przy tym ciężarze, na którym skończyła się fazę dziesiątek. Zrobić na nim pierwszy trening i na każdym kolejnym dalej dokradać. Może niekoniecznie po 1kg. Myślę, że można po 2-3 kg na każdej sesji.
Początkowo będzie bardzo lekko, co da pewien luz układowi nerwowemu. Z czasem ciężary wzrosną. Za miesiąc przejdziemy na zakres 5 i pójdziemy dalej tym trybem. Po kolejnym miesiącu powrót na 10. Wówczas napiszę, jak wyliczyć ciężary dla dziesiątek. I tak będą wyższe niż teraz choć zapewne trzeba będzie je trochę zmniejszyć. 10 ruchów to nie 5
Serii póki co zostawić tyle ile dotychczas. Faktycznie póki co maksów sprawdzać nie warto. Traci się na to przynajmniej 2 tygodnie, a w tym czasie można przecież robić postępy.
Na tę kontuzję mimo wszystko bym uważał. Skoro pojawił się ból to może się odnowić. Dla spokoju sumienia jakieś smarowanie, czasem ucisk bandażem. To takie minimum zapobiegawcze. Pozdrawiam.

Właśnie skończyłem trening i coś mi się jeszcze nasunęło. Mianowicie po MC jak podszedłem do dipsów, pomyślałem, że też wypadałoby w nich coś zmienić i dowiesiłem sobie 4kg (mało ale pierwszy raz tak ćwiczyłem, więc nie wiedziałem ile tego dać) i zrobiłem 4 serie po 5 powtórzeń (było po 8 bez obciążenia wcześniej). Podciąganie też z 4kg 4 serie po 4 powtórzenia (było po 6 powtórzeń). Planuję teraz stopniowo zwiększać ciężar w tych ćwiczeniach (po 2kg).
Pozdrawiam

Jeśli chodzi o kontuzję, to w grę wchodzi chyba przede wszystkim przywodziciel długi, bo kontuzja najczęściej daje o sobie znać podczas wymachów nogami albo robienia szpagatów. Ból też jest w górnej, wewnętrznej części lewego uda. Boli kiedy odwodzę nogę na zewnątrz, w drugą stronę nie. Wydaje mi się, że po prostu mam tendencję do naciągania sobie tego mięśnia.
Z tymi 4kg ćwiczyło mi się bardzo łatwo, więc nie wiem czy jest sens się cofać. Będę za to dodawać po 0,5 – 1kg.

No to już wszystko ustalone
Co do suwnicy dostęp może by się znalazł ale raz w tygodniu, więc nic to nie daje. Będę póki co obserwował tę nogę. Minął prawie miesiąc, a póki co ból się nie powtórzył.
Jeszcze raz dziękuję za rady i pozdrawiam.

Faktycznie może już być ciężko, ale zejście na zakres 5 sprawi, że znowu ciężary okażą się znośne. Te 2 powtórzenia to w rzeczywistości duża różnica. Proponuję pierwsze treningi w zakresie 5 zrobić z tym samym obciążeniem co ostatnie na 7 i dopiero w kolejnym tygodniu znowu dokładać. Powinno pójść do przodu
Przy nachwycie faktycznie trudno zrobić aż do klatki piersiowej. Nazbyt szerokich chwytów też nie polecam, a przynajmniej jeszcze nie na tym etapie. Łatwo można sobie nadwyrężyć rotatory.
Jak się nie da inaczej to można robić jak jest. Inna możliwość to przetestować na podchwycie lub na wąskim neutralnym. Do tego celu można zrobić sobie specjalny uchwyt z dwóch części chwytnych solidnego ekspandera związanych linką stalową z zabezpieczaniem.
Ok, w takim razie za chwilę założę dziennik na drugim bloku i kolejne sprawy możemy omawiać tam. Pozdrawiam.

Witam. Przede wszystkim zapraszam na blog hormonwzrostu.edu.pl, gdzie jest stały ruch, większa wymiana poglądów i pojawiają się nowe moje artykuły. Tu na razie nic nie dodaję i jeszcze nie wiem, czy na tym blogu będzie cokolwiek kontynuowane.
Tam też znajduje się kilka tekstów wyjaśniających moje aktualne zdanie na temat diety. Bardzo ogólnie wygląda to tak, że największy akcent pada na białko i tłuszcz, przy niskiej podaży węglowodanów. Przy czym chodzi mi głównie o tłuszcze nasycone pochodzenia zwierzęcego, a dodatkowo dla równowagi suplementacja omega 3. To tak bardzo na razie ogólnikowo.
Fakt i przed i po treningu potrzebne jest białko, jednak jeśli nie są to aminokwasy to należy do nich dołączyć tłuszcz. Masz rację, że spowalnia on przyswajanie białka, ale z drugiej strony podbija poziom testosteronu. Dodatkowo w przeciwieństwie do wysokowęglowodanowych diet, przy okazji dość niezdrowych, tu chodzi o w miarę równomierne utrzymanie poziomu cukru we krwi. Nie ma więc dużych skoków, a mięśnie są równomierne cały czas odżywiane. Samo białko to zbyt duży koszt energetyczny i nadmierne niepotrzebne obciążenie wątroby. Pozdrawiam.